Paté op de likmat en klaar?
Tijdens het afleiden van de hond ben je niet zozeer bezig met het herprogrammeren van een reactie.
Waarom toestemming en afleiding niet hetzelfde zijn
Het lijkt best makkelijk; je smeert gewoon wat paté of pindakaas op een likmat en kunt vervolgens aan de slag met de verzorging. Toch valt dit in de praktijk vaak tegen. Je hond neemt een lik maar deinst weg op het moment dat je zijn poot oppakt om zijn nagels te knippen. Vervolgens breng je hem nog een keer naar de likmat, in de hoop dat hij er nu wel vol in opgaat en jij verder kan. Weer schiet hij weg. Dan toch maar weer in de houdgreep.
Waarom wil je hond nu geen paté? Het is niet zo dat hij opeens kieskeurig is geworden. In plaats daarvan zit het probleem veel dieper. Wanneer je hond zich niet veilig voelt, kan hij voedsel opofferen voor zekerheid.
Toestemming daarentegen is gebaseerd op vertrouwen. Je hond heeft geleerd dat je naar hem luistert wanneer het hem te veel wordt. Dit betekent overigens niet dat je de sessie gewoon maar afbreekt en in het vervolg uit de weg gaat. In tegendeel: Met coöperatieve zorg trainen we júíst naar een situatie waarin je hond dingen toelaat die je nu niet kunt uitvoeren.
Het nadeel van afleiding
Tijdens het afleiden van de hond ben je niet zozeer bezig met het herprogrammeren van een reactie. Het valt eerder onder een quick-fix, ofwel iets wat snel een probleem oplost. Het nadeel hiervan is dat het verkeerd kan uitpakken: Paté op een likmat betekent vervelende dingen. Zo maak je van iets positiefs iets negatiefs. Ofwel een vergiftigde beloning. Voor je het weet wordt een handeling alleen maar moeilijker omdat je steeds meer uit de kast moet halen. Een situatie die ik veel hoor is bijvoorbeeld medicatie innemen.
- Eerst kan het nog in een hondensnoepje.
- Vervolgens moet de boterhamworst uit de koelkast.
- Wanneer dat niet meer werkt, pakken we maar kaas.
- Uiteindelijk pakt je hond niets meer aan zonder je argwanend aan te kijken.
Doei vertrouwen.
Hoe je afleiding tóch kan gebruiken
Kan je afleiding door middel van voer dan echt niet gebruiken? Gelukkig is het niet zo zwart-wit. Door slim om te gaan met deze methode, kan je hem inzetten zonder dat je het vertrouwen tussen jou en je hond schaadt. Dit doe je bijvoorbeeld door kleine stapjes te nemen in plaats van je hond direct in het diepe te gooien:
- Klein beginnen: Geen nagels knippen maar enkel de poot aanraken. Of één nagel per dag knippen.
- Twijfel = stoppen: Deinst je hond terug? Stop dan direct. Zo geef je hem de kans om de situatie te analyseren en vertel je direct dat je luistert naar zijn grens.
- Herkansing: Gaat je hond weer likken, dan kan je weer verder. Houd vervolgens goed zijn lichaamstaal in de gaten en pauzeer wanneer hij dat nodig heeft.
Door hem wat te doen te geven, haal je de focus van de handeling af en kan hij het langer volhouden. En doordat je op tijd stopt, ontstaat er geen negatieve link met het lekkers.
Afleiding heeft dus binnen de coöperatieve zorg wel degelijk een plek. Je moet het alleen slim gebruiken om geen conflicterende reactie te veroorzaken en het zien als onderdeel van de training in plaats van een alternatief.
Geef een reactie