Home » Blog » Als ‘nee’ geen optie is

Estimated reading time: 4 minuten

Zwitserse Witte Herder met dierenarts kap

Soms kom je in situaties waarbij er nú gehandeld moet worden, wat je hond er ook van vindt.

Is er een andere oplossing? 

Allich kan je iets aan een situatie aanpassen waardoor de hond er minder van meekrijgt. Zo schreef ik eerder al over toestemming versus afleiding waarbij je gebruik kan maken van eten om de focus van een vervelend iets af te halen. Andere opties zijn een trimmer aan huis of een roesje bij de dierenarts. Sommige honden vinden het fijner als jij iets doet dan wanneer iemand anders zich met hen bemoeit. Op andere momenten kan je beter ervoor kiezen om een andere persoon de boeman te laten zijn. Kijk naar de situatie, jezelf en de hond.

Hera na haar roesje, te moe om te lopen
Kies de juiste plek 

Vervelende dingen die moeten gebeuren doen we nooit op de coöperatieve zorg trainingsplek. Als het mogelijk zou zijn, zou mijn voorkeur zelfs bij een volledig andere dierenarts of trimsalon liggen, mocht het thuis niet op te lossen zijn. Tenzij dat roesje een optie is. 

Geef geen schijnkeuze 

Naast een andere plek maken we ook geen gebruik van het start/stopsignaal. Dus geen kinrust of magische bak. Wanneer je hond geen ‘nee’ kan kiezen, is het niet eerlijk om die keuze wel eerst voor zijn neus te laten bengelen. Daarmee schaadt je alleen maar het vertrouwen.

Snelheid boven elegantie 

Zorg dat je voor je begint alles bij de hand hebt liggen en handel snel en kordaat. Hoe efficiënter jij bent, hoe sneller het weer voorbij is en we terug kunnen naar de reguliere training. Dit kan ook betekenen dat een stuk vacht net wat minder mooi wordt afgeschoren of nagels enkel worden geknipt zonder navijlen. 

Veiligheid voorop 

In een eerdere blogpost had ik het al over de communicatieladder. Tijdens een noodsituatie kan het zo zijn dat je hond heftig reageert wanneer eerdere signalen worden genegeerd. Hier dien je dus rekening mee te houden. Dit kan door middel van een muilkorf, een extra paar handen die de kop vasthouden, een handdoek om in gewikkeld te worden… Niemand heeft er wat aan als je per ongeluk een extra wond creëert of zelf op de eerste hulp zit. Ook naar de dierenarts neem ik nog altijd een muilkorf mee voor mijn herder, ook al weet ik dat zij inmiddels geen gevaar meer vormt. Alles wat tanden heeft kan bijten en ik wil niet dat iemand anders zich minder op haar gemak voelt. Dat voelt mijn hond immers ook. 

Het beloonmoment

En dan is het eindelijk voorbij. We hebben het overleefd zonder kleerscheuren. Wat doe je nu? Geef je hond eerst de tijd en ruimte om te ontladen. Grote kans dat hij wil weglopen, flink schut om de stress letterlijk van zichzelf af te schudden en eerst niet aangeraakt wil worden. Sommige honden zullen je eerst aflikken. Dit betekent niet dat ze aandacht willen, maar valt onder de overlevingsstrategie pleasen. Hierbij doet de hond er alles aan om het jou naar je zin te maken in de hoop dat de vervelende situatie ophoudt. Ook op zo’n moment is het beter je hond ruimte te geven totdat hij zelf weer naar je toe komt. Stap des noods zelf weg.

Heeft je hond zich weer herpakt? Dan kan je belonen. Met je stem, voer of speelgoed. Een combinatie mag natuurlijk ook. Beloon vooral lekker royaal.

Herstel van het vertrouwen

Pak het trainen snel weer op en kijk of er pijnpunten zijn achtergebleven, zoals de plek waar de situatie plaatsvond. Thuis zal dat wel meevallen, maar een dierenartspraktijk kan een bron van stress worden. Hoe eerder je hiermee aan de slag gaat, hoe makkelijker de training zal gaan. Een soortgelijke handeling kan ook een probleem gaan vormen. Neem rustig de tijd om het vertrouwen weer op te bouwen en uit te breiden. 

Heb jij wel eens in een situatie gezeten waarin je door moest zetten bij je hond? Hoe bewaarde jij de rust?


Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *